elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

ANALIZA CASE

Z przedstawionej analizy CASE wynika, że w przypadku specjalnych stref ekonomicznych nie da się wysnuć wniosków o charakterze ogólnym, dotyczących wszystkich stref. Strefy różnią się między sobą pod wieloma względami, dlatego też i efekty ich funkcjonowania są różne. Dowodzi to, że sam reżim prawny, ze swymi udogodnieniami w stosunku do warunków ogólnych, nie jest warunkiem wystarczającym uzyskania określonych efektów gospodarczych, również utworzenia nowych miejsc pracy. Dlatego trudno także dokonać jednoznacznej oceny efektywności stref.

Zdaniem autora opracowania CASE z punktu widzenia władz publicznych przy analizowaniu efektywności specjalnych stref ekonomicznych, jako instrumentu walki z bezrobociem, ważniejsza powinna być skala zatrudnienia generowanego przez inwestorów z różnych branż niż efektywność kosztowa (w sensie angażowania środków publicznych) poszczególnych projektów inwestycyjnych. Taki tok rozumowania może wydawać się słuszny wziąwszy pod uwagę to, że strefy z założenia powinny być tworzone na obszarach, na których z dużą dozą prawdopodobieństwa nie ulokowałyby się ważne, z punktu widzenia utworzenia nowych miejsc pracy, inwestycje. Przy takim założeniu trudno bowiem uznać za koszt budżetowy niepo- brany podatek od dochodu z inwestycji, które w ogóle nie byłyby realizowane w danej lokalizacji bez zachęty w postaci zwolnienia od podatku. Takie uszczuplenia wpływów do budżetu mogłyby być przez władze traktowane jako koszt alternatywny, ale tylko wówczas, gdyby istnieli inwestorzy gotowi ulokować swoje inwestycje w danej strefie na warunkach ogólnych33.

Leave a Reply