elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Bezrobocie według wieku

Analizując strukturę bezrobocia według wieku w województwie podkarpackim, zauważamy, że dominuje ono wśród osób młodych. Zjawisko to jest zbieżne z tendencjami ogólnokrajowymi. Udział w populacji bezrobotnych osób w wieku 20-24 lata wynosił w 2002 r. 26,9%. W kolejnych grupach wiekowych odsetek bezrobotnych sukcesywnie zmniejszał się, i w grupie 55-64 lata wynosił tylko 1,5%. Oznacza to, że osoby młode częściej przyjmują status bezrobotnego, trudniej jest im uzyskać stałe zatrudnienie. Wydawałoby się, że ryzyko opuszczenia rynku pracy jest większe w przypadku osób młodych. Wnioskowanie takie nie musi być w pełni poprawne, bowiem należy pamiętać, że osoby w starszych grupach wiekowych również często opuszczają rynek pracy na skutek uruchomienia dla nich różnych programów i instrumentów, takich jak wcześniejsze emerytury, zasiłki przedemerytalne. Ponadto osoby starsze, broniąc się przed bezrobociem, szukają innych rozwiązań, które w przypadku utraty pracy zapewniałyby im stały dochód. Dlatego decydują się np. na przyjęcie statusu rencisty.

Uwzględniając stopień natężenia bezrobocia, zauważamy, że jest ono silniejsze wśród osób młodych. Stopa bezrobocia w województwie podkarpackim w 2002 r. (według BAEL-u) wynosiła 21,4%, a w przypadku osób w wieku 1819 lat osiągnęła poziom 57,9%, i w następnej grupie wieku – 47,2% (wykres 6).

Dane statystyczne wskazują, że natężenie bezrobocia zmniejszało się dla kolejnych grup wiekowych. Reasumując, możemy stwierdzić, że osoby młode dominują w grupie bezrobotnych. Czy w takiej sytuacji możemy przyjąć, iż wiek jest poważną barierą, utrudniającą osobom młodym wejście na rynek pracy? Wydaje się, że wiek sam w sobie nie może w sposób bezpośredni wyznaczać pozycji poszczególnych osób na rynku pracy. Istotne są w tym przypadku inne cechy, które są skorelowane z wiekiem i które można przyporządkować poszczególnym kandydatom do pracy. Często pracodawcy wskazują na wady potencjalnych młodych pracowników, takie jak brak odpowiedniego doświadczenia zawodowego, niska dyscyplina pracy, wysoka mobilność (polegająca na dużej skłonności do zmiany miejsca zatrudnienia). Wymienione wady, ściśle związane z wiekiem osób poszukujących pracy, dyskwalifikują osoby młode, które chciałyby wejść na rynek pracy. Mogą się one utrwalać w sytuacji, kiedy nie zostaną stworzone możliwości do podjęcia pracy przez osoby młode. Brak dla nich pracy spowoduje, że nigdy nie zdobędą odpowiedniego doświadczenia zawodowego, a sama dyscyplina pracy będzie dla nich sztuczną kategorią, a odpowiednie, pożądane zachowa nia w miejscu pracy abstrakcją. Również sam system kształcenia może sprzyjać nierównościom na rynku pracy. Generalnie, osoby młode podejmują decyzje o dalszej edukacji, mając nadzieję, że poprawi ona ich sytuację na rynku pracy. W praktyce często okazuje się, że absolwenci nie mają oczekiwanych przez pracodawców kwalifikacji i umiejętności. Wynika to z rozbieżności między kierunkami i programami kształcenia a oczekiwaniami przedsiębiorców.

Leave a Reply