elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Czas pozostawania bez pracy – kontynuacja

Jak wynika z przeprowadzonych badań, również wśród osób biorących udział w wywiadach kwestionariuszowych znakomitą większość stanowiły osoby pozostające bez pracy dłużej niż 24 miesiące (tabela 8). Łącznie z osobami nie mogącymi podjąć zatrudnienia powyżej 13 miesięcy stanowiły one 54,2%. Respondenci, jako najwcześniejszy rok pierwszej rejestracji podawali nawet 1974 oraz lata od 1980 do 1989. Ze względu na to, że nie występował wówczas w Polsce rynek pracy oraz nie były opracowane żadne założenia prawne, dotyczące jego funkcjonowania, należałoby te osoby uwzględnić w kategorii „brak danych”. Jednak interesujące jest to, że tego rodzaju odpowiedzi uwzględnione zostały przez ankieterów, którzy powinni zdawać sobie sprawę z braku zasadności ich uwzględnienia.

Przyjmując za podstawę powyższe uwagi, długotrwale bezrobotni rejestrowali się przede wszystkim do 2005 r. (ok. 60% wszystkich ankietowanych), przy czym również tych, którzy rejestrowali się po raz pierwszy w 2005 r. (ok. 15%) można w części uznać za długotrwale poszukujących pracy. Zdecydowaną większość wśród tych osób stanowiły kobiety. Ich udział w ogólnej liczbie długotrwale bezrobotnych kształtował się w granicach od 55,8% (w kategorii bezrobotnych od 13 do 24 miesięcy) do 62,5% (w kategorii osób poszukujących pracy powyżej 24 miesięcy). Najtrudniej było znaleźć pracę osobom w wieku 15-25 lat oraz 4650 lat, legitymujących się wykształceniem zasadniczym i średnim zawodowym. Oznacza możliwość wystąpienia na rynku pracy województwa podkarpackiego praktyk dyskryminujących w podejmowaniu pracy te grupy wieku, co jest przede wszystkim wynikiem niedostosowania ich umiejętności do potrzeb zgłaszanych przez pracodawców (niewielkie doświadczenie zawodowe z jednej strony, a z drugiej – brak chęci do podejmowania działań dostosowawczych). Ponadto byli to przede wszystkim mieszkańcy wsi. Jednocześnie należałoby podkreślić, że nie było jakiejś kategorii zawodu lub specjalności, których posiadacz miałby szczególne trudności w znalezieniu pracy. Czyli można uznać, że deklarowane przez respon- derttów kwalifikacje w ogóle nie znajdują zapotrzebowania na regionalnym rynku pracy. Wydaje się jednak, że większe trudności powinni napotykać bezrobotni mający specyficzne zawody o charakterze nadwyżkowym.

Leave a Reply