elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

DEFINICJA MSP CZ. II

Ustawodawca jednocześnie wprost wskazuje, iż średnim przedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który spełnia te dwa wymogi i nie jest jednocześnie małym przedsiębiorcą.

Dodatkowo wprowadzono w definicjach tzw. kryterium niezależności. Nie uważa się za małego przedsiębiorcę takiego, w którym inni niż mali przedsiębiorcy (w przypadku średniego przedsiębiorcy inni niż mali i średni) posiadają:

– 1) więcej niż 25% wkładów, udziałów lub akcji,

– 2) prawa do ponad 25-procentowego udziału w zysku,

– 3) więcej niż 25% głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy).

Przepisy te dotyczą przedsiębiorców, a więc tylko podmioty zaliczane do tej kategorii mogą zostać uznane za MSP. Poza kręgiem zostają zatem m.in. podmioty czyli świadczący pomoc prawną adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi, a także spółki cywilne (art. 2 ust. 3 p.d.g. – mogą nimi być poszczególni wspólnicy spółki), inne podmioty nieposiadające cech wskazanych w art. 2 ust. 2 p.d.g. oraz podmioty wymienione w art. 3 p.d.g.6

Jak wskazuje A. Kidyba „W przepisach ustawy z 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej znajduje się (…) negatywna definicja małego i średniego przedsiębiorcy. Z art. 54 ust. 2 i art. 55 ust. 2 [tej ustawy] można wyprowadzić wniosek, że odnoszą się one do spółek z o.o. i akcyjnych (mowa jest o udziałach i akcjach), spółek jawnych i komandytowych i innych przedsiębiorców, do których są wnoszone wkłady (mowa jest o wnoszeniu wkładów, np. spółdzielnie) oraz przedsiębiorców, którzy generują zyski”7.

Leave a Reply