elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

GIMNAZJA WOBEC POTRZEB RYNKU PRACY

Istotną zmianą z punktu widzenia edukacji młodzieży wiejskiej było utworzenie gimnazjów w 1999 r. O kierunkach rozwoju sieci szkół w poszczególnych regionach decydowały różne czynniki, takie jak:

– liczba dzieci w szkole, liczba dzieci w klasie, liczba dzieci przypadająca na nauczyciela,

– dane o liczbie dzieci w szkołach podstawowych i gimnazjach w kolejnych latach 1999-2003,

– odległości między szkołami, stan dróg, możliwość dowożenia, czas dojazdu dzieci,

– stan budynków, możliwość zorganizowania gimnazjum z dobrym wyposażeniem i odpowiednim zapleczem,

– liczba szkół ponadpodstawowych i rodzaje tych szkół, plany dotyczące przyszłości szkół.

Rozwiązanie to wydłużyło okres ujednoliconej, obowiązkowej edukacji o rok, a wprowadzenie egzaminów zewnętrznych stworzyło potencjalnie możliwości wyrównania szans edukacyjnych młodzieży wiejskiej. W wielu przypadkach wiąże się to z wyższymi kwalifikacjami zawodowymi nauczycieli gimnazjalnych, jak i dostępem do nowoczesnej bazy materialnej – np. pracowni internetowej. W takich warunkach uczniowie mają większe szanse na przygotowanie się do nauki w szkołach średnich. Siłą gimnazjów jest więc:

– dobór kadry pedagogicznej – zdecydowana większość nauczycieli to osoby wyselekcjonowane z grona z pedagogów byłej 8-klasowej szkoły podstawowej,

– utworzenie pracowni komputerowych w ramach środków własnych gminy i szkoły, jak również w ramach programu ministerialnego: „Internet w każdej gminie” i „Internet w każdym gimnazjum” – standardowe pracownie ministerialne składały się z 10 komputerów z pakietem programów multimedialnych i dostępem do internetu.

Leave a Reply