elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Główne wnioski wynikające z rozważań na temat przyczyn bezrobocia

Bezrobocie na wsi to problem bardzo złożony, wymagający starannej analizy, stanowiącej podstawę diagnozy tego zjawiska oraz wytyczenia dróg równoważenia rynku pracy.

Zagadnienia te stanowiły przedmiot badań przedstawionych w niniejszym tomie oraz dyskusji naukowych, z udziałem przedstawicieli różnych dyscyplin nauk ekonomicznych, toczonych przy okazji prezentacji ich wyników. Szczególnie duży wkład wnieśli w nie: prof. dr hab. Irena Fierla, prof. dr hab. Eugeniusz Zdrojewski, prof. dr Franciszek Tomczak, prof. dr hab. Irena Lichniak, prof. dr hab. Anna Łapińska, prof. dr hab. Marianna Strzyżewska, dr inż. Zdzisław Sadowski, dr Roman Sobiecki oraz dr Szczepan Figiel.

Spośród licznych wątków analizy problemów bezrobocia można wyodrębnić rozważania na temat przyczyn bezrobocia na wsi, jego rozmiarów i przeciwdziałania temu zjawisku. Główne wnioski wynikające z rozważań na temat przyczyn bezrobocia na wsi można ująć następująco:

– 1. Bezrobocie na terenach wiejskich jest zjawiskiem występującym powszechnie w Polsce. Jest ono wynikiem redukcji miejsc pracy w otoczeniu wsi oraz nieopłacalności produkcji rolnej. Zjawisko to ma wiele przyczyn. Należą do nich zmiany makroekonomiczne, związane z pracooszczędnym charakterem postępu technicznego, przez co następuje kurczenie się miejsc pracy dla ludności o standardowych i niskich kwalifikacjach. Ludność wiejska, związana z gospodarstwami rolnymi w Polsce, charakteryzuje się wyjątkowo niskim poziomem wykształcenia – prawie połowa tej grupy ludności posiada zaledwie wykształcenie podstawowe i niepełne podstawowe. Brak przygotowania konkretnego profilu zawodowego, nieskoordynowanie programu szkolnictwa oraz kształcenia ustawicznego ze zmianami popytu na pracę, powodują, że zbyt niski poziom edukacji ludności wiejskiej stanowi jedną z głównych przyczyn bezrobocia na wsi.

– 2. Wzrost bezrobocia na wsi ma również związek z ujemnym saldem obrotów handlu zagranicznego artykułami rolno-spożywczymi, a także ze spadkiem popytu na produkty rolne.

– 3. Bezrobocie na wsi jest zróżnicowane przestrzennie. W największym zakresie występuje na terenach postpegeerowskich. Likwidacja starych struktur organizacyjnych w tych regionach, nieumiejętność dostosowania się ludności do nowych warunków prowadzenia działalności gospodarczej oraz utrzymujące się tam długotrwałe bezrobocie, są przyczyną tego, że w rejonach tych utrzymuje się szczególnie wysoka stopa bezrobocia, przekraczająca na ogół 25’# ludności aktywnej zawodowo. Drugą grupą rejonów rolniczych borykających się z wysokim bezrobociem są tereny objęte w przeszłości dojazdami do pracy do ośrodków przemysłowych. Upadek przemysłu tradycyjnego, pracochłonnego, spowodował redukcję zatrudnienia, wyzwalając tym samym falę bezrobocia wśród ludności wcześniej dwuzawodowej.

– 4. Rosnące bezrobocie w wyniku zbiorowych zwolnień nie było kompensowane przyrostem miejsc pracy na wsi przeszkodę w tym zakresie stanowi nadal utrzymująca się niska atrakcyjność inwestycyjna terenów wiejskich. Wyjątkiem są tereny podmiejskie wielkich aglomeracji, które są często miejscem inwestycji kapitału zagranicznego. Jest to jednak raczej wynikiem renty położenia, niż obiektywnej atrakcyjności lokalizacyjnej.

– 5. Pogłębia się bezrobocie o charakterze długotrwałym. Dotyka to szczególnie regionów o wysokim przyroście naturalnym, w tym zwłaszcza tereny północnej Polski. Nie jest możliwe rozwiązanie tego problemu drogą oddolną, gdyż brak środków utrudnia odpływ bezrobotnej młodzieży, wobec czego istnieje konieczność zastosowania w tych regionach szczególnych rozwiązań pomocowych. Wyjątkiem są jedynie tereny położone w strefach wpływów dużych aglomeracji. Dość częstym zjawiskiem jest tam rozwój małych form przedsiębiorczości, na zasadzie przedłużenia struktury gospodarczej części rdzeniowej macierzystej aglomeracji.

Leave a Reply