elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

KAPITAŁ LUDZKI A KONKURENCYJNOŚĆ PRZEDSIĘBIORSTW

W ramach tego tematu badawczego zrealizowano dwa zadania badawcze. Pierwsze, kierowane przez prof. dr hab. Mirosławę Rybak dotyczyło wpływu zarządzania kapitałem ludzkim na konkurencyjność przedsiębiorstw, zaś drugie, przeprowadzone pod kierunkiem prof. dr hab. Alicji Sosnowskiej, było poświęcone roli czynnika ludzkiego w procesie zarządzania innowacjami. Oba badania stanowiły próbę odpowiedzi na pytanie, jak zarządzać kapitałem ludzkim w firmie, której otoczenie charakteryzuje się znaczną skałą bezrobocia, tak by nie przyczyniać się do jego zwiększenia, a jednocześnie poprzez właściwe wykorzystanie kapitału ludzkiego podnieść jej innowacyjność i konkurencyjność. Chodziło w tych badaniach o zweryfikowanie założenia, zgodnie z którym, zarządzanie kapitałem ludzkim ma decydujące znaczenie dla tworzenia strategicznego potencjału konkurencyjności przedsiębiorstwa. W tym celu przeprowadzono rozległe studia literaturowe i badania empiryczne.

Badając wpływ zarządzania kapitałem ludzkim na konkurencyjność przedsiębiorstw potraktowano je jako element zarządzania strategicznego i osadzono w kontekście wynikającym z kultury zarządzania. Skoncentrowano się przy tym na kwestiach związanych z równoważeniem wewnętrznego rynku pracy i kształtowa- niem elastycznej struktury pracy. Analizowano zagadnienia związane z kierowaniem karierą, traktowanym jako instrument stabilizacji zatrudnienia. Oceniano stosowane metody wynagradzania i motywowania pracowników. Wskazywano na możliwości jakie stwarza wykorzystanie narzędzi inter-, intra- i ekstranetowych w zarządzaniu kapitałem ludzkim. Przedstawiono wpływ szkolenia i rozwoju pracowników na uczenie się organizacyjne przedsiębiorstw, pozwalające im na budowanie przewagi konkurencyjnej. Omówiono znaczenie każdego z tych elementów w procesie zarządzania kapitałem ludzkim i jego wpływ na konkurencyjność, a następnie przedstawiono sposób traktowania tych elementów zarządzania kapitałem ludzkim w polskich przedsiębiorstwach. Ta analiza doprowadziła do wniosku, że wobec wyzwań wynikających z postępu technicznego, globalizacji i integracji europejskiej oraz narastającej konkurencji, polskie przedsiębiorstwa będą zmuszone przekształcać się w organizacje mające charakter inteligentnych, produktywnych społeczności. Niestety, polskie przedsiębiorstwa są dalekie od osiągnięcia cech znamionujących taką organizację. Przyjmują strategię oczekiwania, są skłonne do stosowania tradycyjnych metod zarządzania, niedoceniają roli kapitału ludzkiego, nie zdają sobie sprawy ze swej odpowiedzialności społecznej, zwłaszcza za sytuację na rynku pracy i losy swoich pracowników, jak również znaczenia strategicznego podejścia do badania przewagi konkurencyjnej, Nie są aktywnymi podmiotami przeciwdziałania bezrobociu i nie potrafią funkcjonować w sytuacji, gdy bezrobocie określa, w sposób niezwykle istotny, społeczne warunki ich działania.

Leave a Reply