elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Nierówności na rynku pracy ze względu na wiek cz. III

W subpopulacji osób pracujących do 24. roku życia najwięcej osób legitymowało się wykształceniem zasadniczym zawodowym (73,1,0%) i średnim zawodowym (58,4%). W kolejnej zaś grupie wiekowej (25-29 lat) obserwujemy wzrost odsetka pracujących osób z wykształceniem wyższym aż o 15,4 pkt. proc. Wzrost ten jest zrozumiały, bowiem osoby w wieku 24/25 lata kończą naukę w szkole wyższej, co znajduje odzwierciedlenie w statystyce rynku pracy. Osoby młode coraz częściej legitymują się wyższym wykształceniem, można przyjąć, iż traktują je jako ważną determinantę ich pozycji na rynku pracy. W subpopulacji pracujących w wieku 25-29 lat, prawie 25,0% osób miało ukończone studia, ok. 30,0% miało wykształcenie zasadnicze zawodowe, a kolejne prawie 30,0% legitymowało się wykształceniem średnim zawodowym.

Należy przyjąć, iż wysoki poziom wykształcenia daje możliwość wykonywania pracy osobom starszym, chroni je przed „zejściem” z rynku pracy. W grupie wiekowej 55-59 lat w 2002 r. był obserwowany wzrost udziału pracujących w porównaniu do młodszych grup wiekowych, którzy legitymowali się dwoma skrajnymi poziomami wykształcenia, tj. wyższym i podstawowym.

Powszechnie w starszych grupach wiekowych w zasobie pracujących duży jest odsetek osób mających wykształcenie podstawowe i zasadnicze zawodowe. Należy podkreślić, iż jedynie w grupie pracujących z wykształceniem podstawowym obserwujemy sukcesywne zwiększanie się odsetka osób w coraz starszych przedziałach wiekowych. I tak, np. w zasobie pracujących w wieku 60-64 lata ich udział wynosił 57,4%, a w przypadku osób powyżej 65 lat nawet 66,0%. Można zatem sformułować tezę, że osoby pracujące po 60. roku życia są przede wszystkim zatrudnione do wykonywania prostych czynności nie wymagających kwalifikacji (tabela II).

Leave a Reply