elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

POMOC DLA MSP W REGULACJACH UNIJNYCH CZ. III

Pierwsze z rozporządzeń ustanawiające regułę de minimis zostało ustanowione w związku z faktem, iż udzielanie pomocy w niewielkim rozmiarze nie jest odczuwalne i nie powoduje „naruszenia wymiany handlowej” między członkami. Komisja uznała w nim, że pomoc nieprzekraczająca pułapu 100 tys. euro w dowolnie określonym okresie trzech lat nie wpływa na handel pomiędzy państwami członkowskimi i/lub nie wypacza bądź nie zagraża zachwianiu równowagi konkurencyjnej, dlatego nie narusza postanowień artykułu 87.1 (92.1) TWE. Za datę przyznania pomocy de minimis należy uznać moment, w którym beneficjentowi zostało nadane prawo przyjęcia pomocy. Reguła de minimis nie narusza możliwości otrzymania przez przedsiębiorstwo pomocy państwa zaaprobowanej przez Komisję. Rozporządzenia nie stosuje się do pomocy:

– przyznawanej przedsiębiorstwom w branży transportowej oraz działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem i marketingiem produktów o których mowa w załączniku I do Traktatu (wyłączenie dotyczy m.in. branży rolniczej, rybołówstwa, hydroponiki, transportu – Komisja przyjęła, że nawet niewielkie kwoty pomocy mogłyby wypełnić kryteria artykułu 87.1 (92.1) TWE),

– udzielanej dla działalności związanej z eksportem, a mianowicie pomocy związanej bezpośrednio z ilością eksportowanych produktów, ustanowieniem i obsługą sieci dystrybucji lub kosztami bieżącymi działalności eksportowej (wyłączenie zostało wprowadzono w związku z zapisami umowy Światowej Organizacji Handlu (WTO) o subsydiach i kryteriach wyrównawczych)18,

– uwarunkowanej użyciem towarów produkcji rodzimej ponad towarami importowanymi.

Leave a Reply