elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Postawy bezrobotnych

Powyżej scharakteryzowane wielkości świadczą o niewielkiej aktywności w poszukiwaniu zatrudnienia, co jednak może być konsekwencją nie tylko biernych postaw samych bezrobotnych, a w znacznym stopniu wynikać z niedostosowania instrumentów wpływających na ich aktywizację zawodową do potrzeb zgłaszanych przez pracodawców. Jest to dość powszechne zjawisko na obszarze całej Polski, które świadczy o niskiej efektywności działań podejmowanych przez powiatowe urzędy pracy, wynikającej jednak nie tylko z braku dostosowania ich działania do potrzeb lokalnych rynków pracy, ale przede wszystkim z braku możliwości finansowych i organizacyjnych publicznych służb zatrudnienia. Obserwuje się bowiem, że przeciętna efektywność7 głównych programów polityki rynku pracy kształtuje się od dawna na następujących poziomach (Kryńska 2001, s. 57):

– efektywność szkoleń na poziomie ok. 50% lub niższym, przy czym podwyższenie wskaźników było konsekwencją przede wszystkim organizowania szkoleń w ramach tzw. porozumień trójstronnych (pracodawca – bezrobotny – urząd pracy),

– efektywność robót publicznych na poziomie ok. 13%.

Największą niewątpliwie efektywnością charakteryzowały się prace interwencyjne (ok, 65%). Efektywność programów liczona jest jako stosunek liczby osób, które uzyskały zatrudnienie po zakończeniu programu, do liczby osób nim objętych.

Wszystko to sprawia, że częstym zjawiskiem jest zniechęcenie bezrobotnych do udziału w aktywnych programach rynku pracy oraz niezbyt częste wyrejestro- wywanie się ze względu na podejmowane zatrudnienie. Dla realizowanego projektu konsekwencje tego problemu mogą być następujące:

– po pierwsze – brak wiary uczestników projektu w skuteczność podejmowanych działań, co wywołuje konieczność opracowania całego systemu zachęt, umożliwiających zapoznanie się beneficjentów ze szczegółami prowadzonych działań: niemałą rolę mogą odegrać w tym przypadku działania promocyjne,

– po drugie – należy w ten sposób skonstruować zakres merytoryczny szkoleń, który pozwoliłby na wstępną pozytywną ich weryfikację z punktu widzenia bezrobotnych: liczy się bowiem tzw. pierwsze wrażenie, które pozwoliłoby beneficjentom na akceptację działań przewidzianych w projekcie,

– wreszcie po trzecie – konieczna wydaje się prezentacja zespołów badawczych, które mają wdrażać kolejne etapy projektu w celu szczegółowego rozpoznania indywidualnych oczekiwań beneficjentów: pozwoli to zapewne na uzyskanie pełnej spójności ich oczekiwań z efektami realizowanego projektu.

Postawy bezrobotnych, odzwierciedlające się w częstotliwości rejestrowania się w powiatowych urzędach pracy, mają bezpośredni wpływ na deklarowaną przez nich chęć poszukiwania pracy.

Leave a Reply