elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

POTRZEBA PRZECIWDZIAŁANIA BEZROBOCIU NA WSI

Bezrobocie, ze względu na wielkie rozmiary, odgrywa wyjątkowo negatywną rolę w życiu społeczno-gospodarczym obszarów wiejskich, a zwłaszcza w rejonach, które charakteryzują się bardzo wysoką stopą dezaktywizacji zawodowej ludności. Kryje się za tym ogrom bardzo dolegliwych kłopotów o charakterze ekonomicznym, społecznym i psychologicznym. Zagrożone jest nie tylko bezpieczeństwo socjalne, lecz nawet podstawy egzystencji wielu osób, rodzin i niektórych grup społecznych na wsi. Bez rozumnej ingerencji państwa i ożywienia gospodarki, trudno się spodziewać zmniejszenia rozmiarów bezrobocia i poprawy warunków bytu tej części społeczeństwa polskiego.

W połowie lat 90. zrodziła się wątła nadzieja na ewentualne, dalsze ograniczenie poziomu bezrobocia. Jednakże od kilku lat obserwujemy ponownie wzrost rozmiarów tego zjawiska. Rynek pracy wciąż trapi wiele zagrożeń. Jedną z najistotniejszych jego słabości jest zbyt mała liczba ofert pracy, zwłaszcza stałego zatrudnienia. Innymi, dość istotnymi słabościami rynku pracy w Polsce są: duży udział kobiet i młodzieży wśród bezrobotnych, stosunkowo niski poziom ich wykształcenia, wysoki udział bezrobocia długotrwałego, wielkie przestrzenne zróżnicowanie i niezmiennie wysoka stopa bezrobocia na obszarach wiejskich, zwłaszcza tzw. pope- geerowskich5.

Zatem w dalszym ciągu niezbędne jest podejmowanie różnorodnych działań zmierzających do wyraźnego ograniczenia rozmiarów bezrobocia na wsi. Jest to tym bardziej konieczne, ponieważ dotychczasowe efekty przeciwdziałania bezrobociu nie są w pełni zadowalające. Dodatkowo zwalczanie tego zjawiska utrudniają: sytuacja demograficzna (zbyt wysokie przyrosty osób w wieku zdolności do pracy), stosunkowo skromne nakłady na aktywne sposoby zwalczania bezrobocia, brak chęci poprawy swojej sytuacji wśród bezrobotnych oraz pauperyzacja licznych grup społecznych. Niska zdolność nabywcza ludności wiejskiej wpływa ograniczająco na rozmiary produkcji różnorodnych dóbr, oferowanych usług itp. To z kolei wymusza racjonalizację zatrudnienia, a nierzadko kolejne zwolnienia. W tej sytuacji tworzenie nowych miejsc pracy, zatrudnianie bezrobotnych, napotyka ogromne trudności.

Leave a Reply