elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Powody braku aktywności zawodowej – kontynuacja

Pojedyncze przypadki wskazywały na patologie społeczne (pobyt w więzieniu), brak aktywności w poszukiwaniu pracy (niezarejestrowany bezrobotny, zasiłek socjalny). W odniesieniu do tych osób szczególnie ważne jest rozpoznanie ich osobowości, bowiem chęć do uczestnictwa w dalszych działaniach projektu może być ograniczona. Tym niemniej z uwagi na jego charakter, a mianowicie założenie przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu, nie można tych osób dyskwalifikować na samym początku.

W świetle tego rodzaju postaw na pozytywne podkreślenie zasługują ci, którzy jednak byli aktywni ekonomicznie: pracowali (dorywczo, za granicą) oraz prowadzili działalność gospodarczą. Były to przede wszystkim mieszkające na wsi kobiety w wieku 46-50 lat oraz 15-25 lat, legitymujące się przede wszystkim wykształceniem zasadniczym zawodowym. Prawdopodobnie są to osoby dość aktywne zawodowo, a powodem pozostawania bez pracy w momencie badania były czynniki makroekonomiczne lub specjalne, wynikające z uwarunkowań, występujących na rynkach lokalnych. Determinacja tych osób do uczestniczenia w dalszych działaniach projektu może być znaczna, szczególnie w odniesieniu do osób, które prowadziły wyłącznie działalność gospodarczą (33, tj. 84,6% wszystkich deklarujących prowadzenie własnej działalności gospodarczej). Jak wynika bowiem z innych badań, prowadzonych przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, osoby te nauczone są przedsiębiorczości, podejmują każde wyzwanie umożliwiające im uzyskiwanie dochodów oraz przyzwyczajone są do podejmowania ryzyka. Nieco inna sytuacja może mieć miejsce w odniesieniu do tych, którzy prowadzili wcześniej gospodarstwo rolne, jako że mogą oni charakteryzować się porównywalnie niższymi kwalifikacjami oraz być w starszych rocznikach wieku produkcyjnego.

Główny powód zwolnienia z pracy przed przejściem do statusu bezrobotnego

Istotnym wzbogaceniem analizy statusu bezrobotnych w okresie bezpośrednio poprzedzającym bezrobocie wydaje się opis subiektywnie podawanych przyczyn zwolnienia z zakładów pracy. Ponad 68% ankietowanych – a więc spośród 578 respondentów, którzy przed utratą pracy byli pracownikami najemnymi, pracowali za granicą, pomagali w gospodarnie rolnym, odbywali staż oraz pracowali dorywczo, zdecydowana większość uznała, że powód zwolnienia był ten sam. Odpowiedzi tego rodzaju nie były zróżnicowane ze względu na płeć i wiek, bowiem zarówno bezrobotni mężczyźni, jak i kobiety uznali, że zawsze zwalniani byli z tych samych przyczyn i podobnie pierwszy wariant odpowiedzi wybierali częściej wszyscy, niezależnie od wieku. Nieco inaczej rozkład odpowiedzi ukształtował się ze względu na poziom wykształcenia. Respondenci z niższymi poziomami kwalifikacji wybierali częściej odpowiedź „różne”, natomiast z wyższymi poziomami wykształcenia – odpowiedź „te same”. Zauważono ponadto, że częściej odpowiedź ta pojawiała się wśród respondentów mieszkających na wsiach aniżeli wśród mieszkańców miast.

Głównym powodem zwolnienia z pracy przed przejściem do statusu bezrobotnego było zakończenie umowy o pracę. Likwidacja zakładu pracy oraz redukcja etatów podawane były, jako przyczyny przejścia w stan bezrobocia, przez mniej więcej tę samą liczbę osób (odpowiednio 5,4% i 5,8% respondentów). Pozostałe powody pojawiały się raczej jednostkowo6, jednak wystąpiło również uzasadnienie w postaci samodzielnego odejścia z pracy (3,0% uzyskanych odpowiedzi).

Leave a Reply