elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Powody braku aktywności zawodowej

Bezrobotni uczestniczący w badaniach kwestionariuszowych (poza 13 osobami) podawali ponadto najróżnorodniejsze powody, które wpływały na ich bierność zawodową, a tym samym określały ich pozycję w odniesieniu do działań, prowadzonych na lokalnych rynkach pracy. A więc powodem braku aktywności zawodowej były:

– względy rodzinne (wychowywanie dzieci): na możliwość tę wskazywały tylko kobiety, w większości mieszkanki wsi, przy czym była to zależność istotna: ponadto nie wystąpiło tu istotne zróżnicowanie ze względu na wiek: natomiast deklaracje tego rodzaju zgłaszały przede wszystkim te osoby, które miały najniższe poziomy wykształcenia, to znaczy zasadnicze zawodowe (ponad 1/4 badanej populacji) oraz średnie zawodowe (również ok. 1/4 wszystkich ankietowanych): świadczy to o innym nastawieniu do problemu podejmowania pracy przez bezrobotnych, którzy w momencie badania legitymowali się wyższymi poziomami wykształcenia i potwierdza występującą w skali ogólnopolskiej prawidłowość, która w przypadku np. osób z wykształceniem wyższym wpływa na ograniczanie zjawiska rodności,

– względy zdrowotne (renta, leczenie), na możliwość tę wskazywały zarówno kobiety, jak i mężczyźni oraz przede wszystkim mieszkańcy wsi, będący w starszych rocznikach wieku produkcyjnego (między 46. a 55. rokiem życia), mający wykształcenie zasadnicze zawodowe lub bez zawodu: wskazuje to na ograniczoną możliwość podjęcia pracy, bowiem bezrobotni reprezentujący te kategorie mają ograniczoną zdolność dostosowania swoich umiejętności do oczekiwań pracodawców,

– praca w gospodarstwie rolnym: na możliwość tę wskazywali przede wszystkim mężczyźni mieszkający na wsi, będący głównie w wieku 46-50 lat, deklarujący wykształcenie zasadnicze zawodowe, którzy podobnie, jak w poprzednim przypadku, mogą mieć trudności w dostosowywaniu ich umiejętności do potrzeb zgłaszanych przez pracodawców,

– praca w gospodarstwie domowym (gospodyni domowa): możliwość tę wybierały przede wszystkim kobiety, ale pojawiło się również kilku mężczyzn, przy czym byli to tylko mieszkańcy wsi, przede wszystkim w wieku 46-60 lat lub bardzo młodzi w wieku 15-25 lat, mający głównie wykształcenie zasadnicze zawodowe: sprawia to, że działania w odniesieniu do tej kategorii bezrobotnych powinny zostać zdywersyfikowane, bowiem prawdopodobnie ludzie młodzi będą oczekiwali na działania wspomagające ich aktywność zawodową, a osoby poszukujące pracy w starszych rocznikach wieku produkcyjnego mogą w tym zakresie sprawiać trudności.

Leave a Reply