elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

PRZECIWDZIAŁANIE BEZROBOCIU NA OBSZARACH WIEJSKICH CZ. II

Jedną z przyczyn rosnącego bezrobocia na wsi jest zmniejszanie się popytu na pracę w miastach, zwłaszcza w zawodach niewymagających zbyt wysokich kwalifikacji. Dotyczy to między innymi budownictwa, zwłaszcza mieszkaniowego. Zahamowanie jego rozwoju spowodowało znaczną redukcję miejsc pracy dla wielu mieszkańców wsi. W ożywieniu budownictwa mieszkaniowego można upatrywać skuteczne narzędzie przeciwdziałania bezrobociu w ogóle, a na terenach wiejskich w szczególności. Wpływ rozwoju budownictwa mieszkaniowego na bezrobocie w Polsce był zatem przedmiotem studiów zespołu kierowanego przez prof. dr hab. Marka Bryxa, a zagadnienie to zostało potraktowane jako zadanie badawcze stanowiące uzupełniające studium analizy metod przeciwdziałania bezrobociu na obszarach wiejskich.

Wychodząc z założenia, że państwo, chcąc walczyć z bezrobociem, powinno, między innymi, zwiększać nakłady na inwestycje rzeczowe, w badaniu podjęto próbę przedstawienia możliwości, jakie stwarza dla walki z bezrobociem, rozwój budownictwa mieszkaniowego, a zwłaszcza właściwe sterowanie jego rozwojem. Szczegółową analizę tej kwestii poprzedzono szerokim omówieniem ewolucji polityki mieszkaniowej i inwestycji mieszkaniowych w latach dziewięćdziesiątych oraz związków budownictwa mieszkaniowego z gospodarką narodową, a więc z jej poszczególnymi sektorami i dynamiką rozwoju. Pozwoliło to na pokazanie bezpośredniego i pośredniego wpływu rozwoju budownictwa mieszkaniowego na kreowanie, jak i przeciwdziałanie bezrobociu. Autorzy są świadomi ograniczeń i barier rozwoju budownictwa mieszkaniowego, ale pokazują, jak można je pokonywać dzięki podejmowanym przez władzę publiczną inwestycjom mieszkaniowym oraz dzięki stosowaniu nowoczesnych metod wspierania i finansowania budownictwa mieszkaniowego. Metody te pozwalają rozwijać budownictwo mieszkaniowe bez dodatkowego obciążania budżetu.

Przeprowadzone badanie dotyczy wprawdzie tylko jednego sektora, ma ono jednak szereg walorów metodologicznych i poznawczych, wykraczających poza obszar poddany analizie. Pokazuje ono mianowicie, że podejmując studia sektorowe nie można ograniczyć się jedynie do konkretnego sektora, lecz trzeba je rozpatrywać w kontekście powiązań i uwarunkowań makroekonomicznych. Trzeba, przy tym, dostrzegać zarówno bezpośredni, jak i pośredni wpływ rozwoju budownictwa na rynek pracy. Studia tego rodzaju muszą zawierać elementy retrospektywne zarówno w odniesieniu do badanego sektora, jak i istotnych dla badania elementów rynku pracy, Badając wpływ rozwoju i regresu budownictwa mieszkaniowego na rynek pracy, jak również analizując tkwiące w rozwoju budownictwa mieszkaniowego możliwości przeciwdziałania bezrobociu, pokazano, jak należy rozumieć aktywną rolę państwa w gospodarce. Udowodniono, że interwencjonizm państwowy nie musi, a nawet nie powinien, polegać na bezpośrednim angażowaniu środków publicznych, lecz na umiejętnym stosowaniu nowoczesnego instrumentarium aktywnej polityki ekonomicznej.

Leave a Reply