elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

PRZYCZYNY BEZROBOCIA NA OBSZARACH WIEJSKICH

Ogólne rozmiary bezrobocia rejestrowanego w Polsce (zarówno w miastach, jak i na wsi), po kilkuletnim zmniejszeniu, ponownie zaczęły wzrastać po 1998 roku. Przyczyn wzrostu bezrobocia jest wiele1.

Jednym z najsilniej oddziałujących czynników na wzrost bezrobocia, nie tylko zresztą na obszarach wiejskich, jest zwiększony napływ absolwentów, czyli młodego pokolenia, wynikający z faktu wstępowania w wiek produkcyjny coraz liczniejszych roczników pochodzących z wyżu demograficznego z przełomu lat 70. i 80. Aktualnie więc na rynku pracy znajdują się licznie urodzeni rodzice i – równie liczne – pokolenie ich dzieci. Trudno wobec tego oczekiwać zmniejszenia bezrobocia na obszarach wiejskich, które z reguły charakteryzują się większą płodnością niż miasta. Problem bezrobocia na wsi potęguje prognoza demograficzna, z której wynika, iż do 2010 r. liczba ludności w wieku produkcyjnym na wsi wzrośnie o około 1,3 min osób, z czego około 0,6 min w rodzinach aktualnie związanych z rolnictwem2.

Specyfika bezrobocia na wsi związana jest przede wszystkim z czynnikami strukturalnymi, do których R. Sobiecki zaliczył: rozdrobnioną strukturę agrarną, niedorozwój gospodarczy wsi, niskie tempo rozwoju gospodarczego kraju, niskie kwalifikacje zawodowe oraz niskie dochody ludności wiejskiej, co hamuje rozwój sektora usług na wsi3.

Duże rozdrobnienie gospodarstw rolnych i nie najlepsze warunki naturalne produkcji rolnej przyczyniają się do występowania nadwyżek siły roboczej, która zazwyczaj jest zbędna w gospodarstwie oraz do dwuzawodowości. Ponadto na obszarach wiejskich występuje dysproporcja między podażą a popytem na siłę roboczą. Dysproporcje te wynikają z kilku powodów. Upadek wielu przedsiębiorstw oraz restrukturyzacja przemysłu, w którym znajdowało zatrudnienie wielu mieszkańców wsi, spowodowały utratę pracy przede wszystkim ludności dwuzawodowej, posiadającej niskie kwalifikacje zawodowe. Niedorozwój obszarów wiejskich jest dodatkowym czynnikiem powodującym brak nowych ofert pracy dla ludności wiejskiej. Z kolei niskie kwalifikacje zawodowe wiejskiej siły roboczej potęgują dysproporcje między oczekiwaniami ewentualnych pracodawców a oferowaną podażą siły roboczej.

Leave a Reply