elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

REALIZACJA POLITYKI PRZYZNAWANIA POMOCY PUBLICZNEJ

Państwo może realizować swoją politykę przyznawania pomocy publicznej korzystając z następujących wyłączeń wskazanych w ustawie:

– 1. Na podstawie art. 6 ustawy, który wprowadza zasadę, iż ustawy nie stosuje się w kilku enumeratywnie wskazanych przypadkach. Generalnie przypadki te można zaliczyć do grupy przysporzeń, mających na celu realizowanie interesu publicznego (obronność państwa, rozbudowa infrastruktury publicznej), a także wynikających z popełnienia błędu przez administrację skarbową (zastosowanie się przez podatnika do urzędowej interpretacji prawa podatkowego o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego). Jednak dodatkowo ustawy nie stosuje się w przypadku przyznawania pomocy przedsiębiorcom prowadzącym działalność rolniczą, a także zatrudniającym osoby niepełnosprawne. Ostatnie wyłączenia mogą być stosowane właśnie dla udzielania pomocy MSP. Jednak ustawa nakazuje stosować przepisy dotyczące sprawozdawczości takiej pomocy, czyli art. 39-44 ust. 2-6, art. 45 (tajemnica służbowa) i art. 48.

– 2. Korzystając z reguły de minimis, zawartej w art. 3 ustawy – w przypadku, gdy wartość pomocy, łącznie z wartością pomocy udzielonej przedsiębiorcy w okresie kolejnych 3 lat poprzedzających dzień jej udzielenia, nie przekracza równowartości 100 tys. euro, wówczas nie stosuje się przepisów ustawy. Jednak wyłączenie nie dotyczy tzw. sektorów wrażliwych (hutnictwo żelaza i stali, górnictwo węgla, transport) oraz pomocy eksportowej. Dodatkowo ustawa nakazuje stosować przepisy dotyczące sprawozdawczości.

Leave a Reply