elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Skuteczność walki z bezrobociem na wsi

Wśród bezrobotnych są osoby, które niechętnie przenoszą się w poszukiwaniu pracy do nawet nieodległych wsi. Wskazuje to na niską mobilność siły roboczej i zmniejsza szanse na znalezienie pracy. Oczywiste jest bowiem, że mobilność społeczna to ważny warunek skutecznej walki z bezrobociem, a ludzie mobilni, którzy nie boją się ryzyka pracy w odległej nawet miejscowości, mają największe szanse na jej znalezienie.

Inni nie chcą zmieniać kwalifikacji. Wybierają raczej pobyty na zasiłku przeplatane z okresami robót publicznych i interwencyjnych. Tymczasem pracę trzeba niestety brać taką, jaka ona jest, a szukać tam, gdzie ona jest. Nie można też mówić o prawdziwym bezrobociu wtedy, gdy ktoś nie może znaleźć pracy zgodnej ze swoimi oczekiwaniami.

Wśród bezrobotnych znajdują się osoby charakteryzujące się ograniczonymi zdolnościami do samodzielnego działania. Są to ludzie mało przedsiębiorczy, niezdolni do podejmowania ryzyka, którzy oczekują na pomoc i inicjatywę ze strony państwa. Są też i tacy, którzy wymagają szczególnej pomocy (np. samotne matki z dziećmi).

Skuteczność walki z bezrobociem na wsi w dużej mierze zależy od tego, czy uda się przełamać niezaradność, apatię i bierność, a równocześnie wyzwolić w bezrobotnych aktywność. Bezrobotni nie mogą oczekiwać jedynie na należne świadczenia i opiekę ze strony państwa, lecz powinni konsekwentnie dążyć do pełnoprawnego udziału w życiu zbiorowym. Inaczej mówiąc, bezrobotni mieszkańcy wsi muszą też sami zadbać o swój los i intensywnie poszukiwać możliwości zatrudnienia. Trzeba starać się dotrzeć do potencjalnego pracodawcy, dawać ogłoszenia prasowe, a nie ograniczać się tylko do metod pasywnych, polegających na przykład na przeglądaniu ofert w gazetach lub urzędach pracy.

Leave a Reply