elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

UWARUNKOWANIA SUKCESU EKONOMICZNEGO SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH

Temat ten stanowił kontynuację badań prowadzonych w roku 2001. Jego celem było zbadanie czynników warunkujących przedsiębiorczość społeczności lokalnych na terenach wiejskich. Analizowano ją w kontekście możliwości absorpcji środków pomocowych, pochodzących z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Zbadano społeczne i ekonomiczne uwarunkowania rozwoju gospodarczego terenów wiejskich w Polsce, zwracając szczególną uwagę na rolę poziomu zagospodarowania infrastrukturalnego. Badanie uwarunkowań sukcesu ekonomicznego społeczności lokalnych jest niezwykle istotne z punktu widzenia analizy możliwości przeciwdziałania bezrobociu. Ujawnianie się przedsiębiorczości w tych społecznościach przyczynia się do tworzenia miejsc pracy i samozatrudnienia, co zmniejsza bezrobocie. Jednocześnie, bezrobocie jest jednym z uwarunkowań sukcesu ekonomicznego społeczności lokalnych, i tak zostało potraktowane w badaniu.

W świetle przeprowadzonych badań na szczególną uwagę zasługuje kwestia bezrobocia na terenach wiejskich. To tam zamieszkuje znaczna część bezrobotnych, to tam występuje problem bezrobocia utajonego, to tego obszaru dotyczą przede wszystkim wątpliwości co do rzeczywistej liczby bezrobotnych, i to na wsi najtrudniej jest uruchomić przedsiębiorczość pozwalającą przeciwdziałać bezrobociu. Jeśli zatem chcemy zrozumieć specyfikę polskiego bezrobocia, sięgnąć jego korzeni i wypracować skuteczne metody przeciwdziałania mu, to trzeba analizę tego zjawiska, i działań zmierzających do łagodzenia jego skutków, zacząć właśnie od terenów wiejskich. Jest to uzasadnione tym bardziej, że przezwyciężenie niedorozwoju transformacyjnego naszego kraju i sprostanie wyzwaniom wynikającym z dokonującego się przełomu cywilizacyjnego, technologicznego, systemowego i globalizacyjnego nie jest możliwe bez rozwiązania problemów polskiej wsi. To zaś wymaga zupełnie innego podejścia do kwestii rozwoju gospodarczego terenów wiejskich, a przede wszystkim przełamania hamującej ten rozwój bariery edukacyjnej i infrastrukturalnej. Trzeba przy tym mieć świadomość, że dążąc do rozwoju przedsiębiorczości na wsi i przeciwdziałania bezrobociu nie czyni się tego jedynie w obrębie terenów wiejskich i jedynie dla wiejskich społeczności. Jest to działanie służące rozwojowi całej gospodarki, uwarunkowane makroekonomicznie i mające makroekonomiczne implikacje. Klucza do prowadzenia tego działania należy upatrywać w rozwoju lokalnym, ale dokonującym się w powiązaniu z gospodarką regionalną, narodową i globalną. Rozwój ten powinien być oparty na wielofunkcyjności terenów wiejskich, ale budowanej na bazie produkcji rolnej i wokół produkcji rolnej, a nie zamiast niej, obok niej lub wbrew niej.

Leave a Reply