elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

WPŁYW STRUKTURY ZATRUDNIENIA PRZED TRANSFORMACJĄ USTROJOWĄ NA BEZROBOCIE CZ. II

Według tej metody wynika, że gminy województwa zachodniopomorskiego w 1988 r. miały charakter jednostek mieszanych z tendencją do rolniczego. Podczas typizacji największa grupa gmin skoncentrowała się w typie mieszanym (typ B), aż 63%. Trudno jest w nich zdecydować, która gałąź gospodarki narodowej dominuje w strukturze zatrudnienia są tu więc gminy z przewagą zatrudnienia w rolnictwie i mniejszym udziałem zatrudnienia w przemyśle i usługach.

Około 1/5 ogółu stanowią gminy rolnicze (typ z\), czyli o dużym zatrudnieniu w rolnictwie. Jednak w tej typologii nie jesteśmy w stanie określić, czy zatrudnienie to dotyczy gospodarki uspołecznionej, czy też nieuspołecznionej.

Grupę 13% stanowią gminy zurbanizowane, ubogie w przemysł (typ L), znajdujące się przeważnie na obrzeżach większych jednostek osadniczych, będące ich „sypialniami” łub gminy z dominacją wysoko wyspecjalizowanych usług (np. gminy turystyczne). Klasycznym przykładem są tu gminy Dobra Szczecińska, Manowo, Kołobrzeg, Mielno, Rewal czy Międzyzdroje.

Tylko z dwóch jednostek – gminy Dziwnów i Tuczno – został utworzony typ gmin centralnych (typ H), w których zatrudnienie ludność wiejska znajduje wyłącznie w usługach oraz częściowo w przemyśle. Kolejne dwie jednostki – Police i Gryfino, zakwalifikowane zostały do typu gmin zurbanizowanych z przemysłem (typ D). Są to gminy o wysokim stopniu rozwoju ekonomicznego, a w ich zatrudnieniu również dominuje przemysł i usługi (głównie wysoko wyspecjalizowane, tzw. technopolie). W województwie w 1988 r. nie wyznaczono gmin: typu C, typu F i typu G.

Leave a Reply