elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

Zależności pomiędzy respodentami

W analizie korelacji między posiadanymi przez respondentów dodatkowymi umiejętnościami oraz płcią, wiekiem, miejscem zamieszkania oraz wykształceniem zaobserwowane zostały następujące zależności:

– przewaga kobiet poszukujących pracy była szczególnie widoczna w szkoleniach dotyczących bankowości, kursach pedagogicznych, psychologicznych, sprzedawców oraz bukieciarstwa, w których w ogóle nie uczestniczyli mężczyźni: zdecydowanie przeważały one również w następujących rodzajach dotychczasowych szkoleń: księgowości, obsługi biurowej, obsługi kas fiskalnych, aktywnego poszukiwania pracy, językowych, komputerowych, fryzjersko-kosmetycznych oraz przedsiębiorczości: natomiast mężczyźni nabywali głównie umiejętności z zakresu: prawa jazdy różnych kategorii, ochrony mienia i osób, operatorów maszyn, w tym również rolniczych, operatorów wózków widłowych, zawodów elektrycznych, mechanicznych i poligraficznych. W pozostałych rodzajach nabytych wcześniej kwalifikacji, zaobserwowano raczej równowagę. Oznacza to, że wskazany wcześniej podział na zawody kobiece i męskie utrzymywał się również w dodatkowym procesie kształcenia, przy czym wpływ na jego kierunki miała zapewne zarówno oferta edukacyjna, jak i po części sytuacja na rynku pracy,

– bezrobotni mieszkańcy wsi kształcili się przede wszystkim w zakresie operatorów maszyn rolniczych oraz ogólnie w zawodach rolniczych, co jest to zrozumiałe ze względu na miejsce zamieszkania i bliskość miejsca pracy: zdecydowanie dominowali jednak również w kursach kształtujących umiejętności z zakresu zarządzania i marketingu, pedagogiki, opiekunów wycieczek oraz hotelarstwa i turystyki: świadczy to o dostrzeganych przez nich możliwościach przekwalifikowania się w związku z dywersyfikacją możliwości zatrudnienia na obszarach wiejskich, na co wskazuje również to, że przeważali oni w większości sklasyfikowanych rodzajów nabywanych wcześniej umiejętności: natomiast bezrobotni mieszkańcy miast mieli głównie kwalifikacje z zakresu: instruktor praktycznej nauki zawodu, zawodów elektrycznych, mechanicznych, operatorów różnego rodzaju maszyn, zawodów związanych z psychologią, umiejętności językowych oraz bukieciarstwa (przy czym były to przede wszystkim osoby z miast liczących powyżej 100 tys. mieszkańców): można zatem uznać, że kształciły się one wcześniej zgodnie z ofertą edukacyjną, funkcjonującą w miastach, a jednocześnie z ich preferencjami w zakresie zatrudnienia,

– zauważono dość istotne zróżnicowania we wcześniej nabytych przez respondentów umiejętnościach w zależności od wieku, przy czym sytuacja ta dotyczyła przede wszystkim tych grup, które najczęściej zgłaszały wcześniejsze nabycie dodatkowych kwalifikacji (ludzie młodzi oraz osoby poszukujące pracy w starszych rocznikach wieku produkcyjnego): bezrobotni w wieku 15-25 lat głównie w momencie badania wykazywali umiejętności operatorów maszyn rolniczych, psychologiczne, medyczne, obsługi kas fiskalnych, językowe, fryzjersko-kosme- tyczne oraz przedsiębiorczości: natomiast bezrobotni około lub po 50. roku życia w większości deklarowali posiadanie dodatkowych kwalifikacji w zawodach rolniczych, mechanicznych oraz poligraficznych: ponadto wcześniej zdobywali umiejętności agentów ubezpieczeniowych, pilotów i przewodników wycieczek: w zakresie prac budowlanych, ochrony mienia i osób, operatorów maszyn oraz bukieciar- stwa: jak zatem widać dywersyfikacja dodatkowych umiejętności wśród osób starszych była znacznie większa, co może oznaczać ich zdecydowanie większą determinację do znalezienia pracy: natomiast pozostaje nadal kwestią otwartą, nabywanie umiejętności językowych i z dziedziny obsługi komputerów, która w sposób jednostkowy jest deklarowana przez tę kategorię bezrobotnych,

– różnorodne były również kierunki dotychczasowego nabywania dodatkowych umiejętności przez ankietowanych w zależności od poziomu wykształcenia: dwie wskazane wcześniej kategorie osób poszukujących pracy (z wykształceniem zasadniczym oraz średnim zawodowym), które najczęściej deklarowały posiadanie dodatkowych umiejętności, przede wszystkim zdobywały je w trakcie kursów: operatorów maszyn rolniczych, operatorów maszyn, technik sprzedaży, ochrony mienia i osób, elektrycznych, księgowości, hotelarstwa i turystyki, aktywnego poszukiwania pracy oraz bukieciarstwa: natomiast bezrobotni reprezentujący pozostałe poziomy wykształcenia wskazywali na dodatkowe umiejętności w zakresie: zawodów rolniczych i mechanicznych (podstawowe i niepełne podstawowe), pilotów i przewodników wycieczek oraz zawodów fryzjersko-kosmetycznych (średnie ogólnokształcące), instruktorów praktycznej nauki zawodu, bankowości, kursów pedagogicznych, nauk psychologicznych, pilotów i przewodników wycieczek, języka obcego oraz profesjonalnego sprzedawcy (wykształcenie wyższe): zaprezentowana struktura odzwierciedla więc możliwości percepcyjne badanej populacji, przy czym można zauważyć, że większość nabytych wcześniej kwalifikacji wpłynęła na poszerzenie zakresu posiadanych umiejętności, zwiększając tym samym możliwość zatrudnienia: pozostawanie nadal w statusie bezrobotnego świadczy jednak również o tym, że w sposób nieznaczny wypłynęło to z pozycji konkurencyjnej ankietowanych na rynku pracy, co mogło być konsekwencją nieznacznej zgodności kierunku dokształcania z potrzebami pracodawców.

Leave a Reply