elseif (is_single() ) { single_post_title(); } elseif (is_page() ) { bloginfo('name'); echo ': '; single_post_title(); } else { wp_title('',true); } ?>

ZAWODZĄ ROZWIĄZANIA KONWENCJONALNE CZ. III

Rośnie zatem popyt na szeroko rozumiane usługi medyczne. Mimo ciągłego wzrostu produkcji przemysłowej maleje zapotrzebowanie na pracę fizyczną i niżej kwalifikowaną, poddającą się automatyzacji.

Rośnie popyt na pracę wymagającą specjalnych umiejętności. Specjalne umiejętności wymagają ciągłej edukacji edukacja staje się zatem ważną i dochodową gałęzią gospodarki.

Osoby posiadające takie umiejętności stają się coraz potężniejszą grupą na rynku pracy. Zmieniają się ich stosunki z pracodawcami. Stają bardziej elastyczne. Posiadacze specjalnych umiejętności identyfikować się będą nie z korporacją czy organizacją rządową, od której otrzymują pieniądze, lecz z własną grupą zawodową.

Osoby starsze będą mogły bez trudu znaleźć zatrudnienie jako fachowcy na część etatu, na umowę-zlecenie itd. Korporacje, które w XX wieku miały tendencje do nieustannego powiększania się, by zmniejszyć koszty transakcyjne, staną się bardziej elastyczne i zróżnicowane. Będą powiązane umowami z wieloma mniejszymi firmami wykonującymi dla nich usługi (zatrudniającymi pracowników posiadających specjalne umiejętności), z uniwersytetami, z partnerami, którzy mają licencję na pewne produkty itd.

Menedżerowie będą w większym niż dzisiaj zakresie musieli dbać o pogodzenie sprzecznych interesów występujących wewnątrz firmy, a także interesów rozmaitych grup klientów, dostawców, kontrahentów itd.

Główna teza P. Druckera jest na pozór banalna – przyszłe społeczeństwo oparte będzie na wiedzy, która stanie się najważniejszym czynnikiem produkcji. Najważniejszym czynnikiem produkcji staje się wiedza, która jest zawsze własnością tego, kto ją opanował. Wiedza jest narzędziem nie tylko naukowców, nauczycieli, menedżerów czy tzw. specjalistów (np. lekarzy, programistów komputerowych), ale coraz większej grupy pracujących (których Drucker nazywa „robotnikami wiedzy” – knowledge workerś). Siła tych pracowników polega na tym, że ich szczególne umiejętności są niedostępne dla kogoś, kto nie odbył podobnego, jak oni, szkolenia.

Leave a Reply